นางสุภาตา

นางสุภาตา
นางสุภาตาเป็นตัวเอก ในบทของนางอิจฉา จากค่าวซอเรื่องช้างฉัททันต์ ซึ่งเนื้อหามีอยู่ว่า 

ช้างฉัททันต์มีเมียช้าง 2 นางคือ นางสุภัทธราเป็นเมียหลวง นางสุภาตาเป็นเมียน้อย วันหนึ่งพญาช้างพาบริวารออกหากิน และได้หักกิ่งมะเดื่อที่มีรังมดแดงยื่นให้นางสุภาตา ทำให้นาง เกิดความน้อยใจ เมื่อพญาช้างคลุกโคลมตม นางสุภัทธราได้ชำระล้างให้ บริวารช้างก็ยกย่อง เมื่อได้รากบัวจึงมอบให้นางสุภัทธรา ส่วนนางสุภาตาไม่มีใครสนใจ นางจึงถอนดอกบัว 2 ดอกไปถวายพระปัจเจก และอธิษฐานว่าถ้าตายไปขอเกิดเป็นคน นางขอจองเวรให้นายพรานมายิงเอางาพญาช้างให้ได้ หลังจากนั้นนางก็สิ้นใจ

เมื่อตายไปแล้ว นางได้ไปเกิดเป็นธิดาของท้าวมัตตะราชา มีชื่อว่า สุภาตา เช่นเดิม เมื่อโตขึ้นอายุ 16 ปี นางได้เป็นมเหสีของ พระเจ้าพาราณสี วันหนึ่งนางจึงกราบทูลพระสวามีว่า อยากได้งาของพญาช้างฉัททันต์ พระยาเจ้าเมืองจึงให้พรานโสนุตตะรา เข้าป่าไปยิงช้าง นายพรานใช้เวลาเดินทาง 7 ปี 7 เดือน 7 วัน จึงพบและฆ่าช้างได้ ก่อนตายพญาช้างฉัททันต์ขอให้นางอโหสิกรรมให้ เมื่อได้งาช้างสมใจแล้ว พรานโสนุตตะราจึงเดินทางกลับมาเล่าให้นางสุภาตาทราบ ด้วยความเสียใจนางก็อกแตกตายในที่สุด

ลักษณะเด่นของนางสุภาตานั้น อยู่ที่ความรักและความจงรักภักดีของนางที่มีต่อพญาช้าง ผู้เป็นสามี ดังจะเห็นได้จากการตั้ง ความปรารถนาของนางก่อนที่จะอกแตกตาย เพื่อจะได้อยู่เป็นคู่พญาช้างตลอดไป โดยนางรำพันว่า ถ้าพญาช้างเกิดเป็นปลา นางขอเป็นน้ำ ถ้าเป็นแมงมุม นางขอเป็นใย ถ้าเป็นหิ่งห้อย นางขอเป็นแสงระยิบระยับ ถ้าเป็นนก นางขอเป็นต้นไม้ ถ้าเป็นราชสีห์ นางขอเป็นถ้ำ ดังตัวอย่างี้

คันเจ้าพ่อช้าง เกิดเป็นมัจฉา น้องขอร่วมพา เป็นน้ำเตื่อมเต้น
หื้อเจ้าใจเย็น ลูบลอยหว้ายเหล้น อย่าหื้อสะเด็นแตกฟุ้ง
หลอนเจ้าเกิดเป็น แมงมุงกำปุ้ง น้องขอเกิดได้สายใย
หื้อเจ้าเจื่องชั้น ไต่เหล้นตามใจ ดักกินอันใด ฝูงสัตว์ใหญ่หน้อย
แม่นเจ้าเกิดเป็น ที่ตัวหิ่งห้อย น้องขอเป็นพลอยยิบยิบ
ได้ส่องตวยตน ติดก้นทั่วทิศ ส่องแสงส่งแจ้งไพรพรรณ
เจ้าเกิดชั้นฟ้า แหล่งหล้าสวรรค์ น้องขอเทียมทัน ติดผันร่วมสร้าง
แม่นเป็นนกหนู อยู่ดงป่ากว้าง ม่อนขอตวยทางบาทไท้
ขอเป็นรุกขา และผลหน่วยไม้ หื้อเจ้าสอดได้เชยชม
ขอเป็นกิ่งไม้ แบ่งใบหนาถม หื้อเจ้าได้ชม แปงรังอยู่สร้าง
เป็นราชสีห์ ฤทธีอาจอ้าง น้องขอเป็นทางป่าไม้
เป็นหินศิลา ดูหาเจื่องไท้ หื้อเจ้าอยู่ได้พิงนอน
เป็นหงส์ห่านฟ้า แอ่วล่าบินจร ขอเป็นสาคร วารีใหญ่กว้าง

ใส่ความเห็น

Filed under นางในวรรณกรรมล้านนา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s